TYD

Wanneer laas het jy iets gehad om te vier waar jy moes gaan sit en papier vat om alles neer te skryf wat jy gaan benodig vir die viering, wie jy gaan nooi, wat jou spyskaart gaan wees of waar jy dit gaan hou.

Dit is nogal ‘n taak en ‘n half. Veral as jy dit self gaan doen of beplan. Vandag is daar so baie “party-planners” dat mense eerder hul tyd op iets ander spandeer. Hulle haal geld uit en betaal eerder ‘n persoon om dit vir hulle te doen. Jy het die opdragte of instruksies gegee, so nou staan jy agteruit en wag vir die eindresultaat. 

So kom die dag al nader wat die viering gaan gebeur. Jy konsulteer weer met die beplanner en alles is op datum soos dit moet gebeur. Jy is rustig want wat kan verkeerd gaan met die dag. 

So verskil ons van mekaar, ek sal die dag self wil beplan en tot uitvoer wil bring. Ek sal my stempel wil afdruk dat die persoon vir ek die dag beplan moet weet hy/sy is kosbaar vir my. Om net die tyd te vat en iemand se dag spesiaal te maak, is wat baie tel in die lewe. Tyd stap so vinnig dat dit is dalk jou laaste kans is om so ‘n dag te reël. Ander sal weer die teenoorgestelde sê. 

In vandag se lewe is alles so maklik. Jy klim op die rekenaar en “Google” na wat jy soek of beplan. Jy stuur ‘n epos en jy ontvang ‘n antwoord. Jy “Skype”. Tegnologie maak alles so maklik. Jy hoef nie eers op te staan of iewers heen te ry nie. Kuier saam met familie of vriende word so deur die tegnologie gedoen. Weereens verloor ons daardie spesiale tye wat ons kort in die lewe. Om deel van iets of iemand te wees. Om saam in ‘n voertuig te klim en dit ‘n uitstappie te maak wat jy wou bestel deur ‘n epos. Of om te gaan kuier eerder as om te “Skype”. Ons verloor mekaar in hierdie tye. Die antwoord is ons sal more en wanneer gebeur hierdie more,  antwoord daarop is glad nie. Nooit nie.

As jy nie regtig moeite doen met daardie spesiale mense in jou lewe nie, waar is jou tyd saam met jou Hemelse Vader. Lê jou Bybel net langs jou bed as iemand per ongeluk in jou kamer kom sien hulle die Bybel darem raak.Tyd bestaan nie uit sekondes of minute of dae of maande nie. Tyd is nou. Hierdie oomblik.

Gebruik tyd reg, moenie iemand betaal om jou tyd te vat nie. Jy kry ook nie tyd terug nie. As dit verby is, is dit verby.

Geniet jou tyd saam met al jou spesiale mense en met die belangrikste persoon, ons Hemelse Vader.

DIE LANG PAD

Vandag nooi ek jou uit om saam met my te kuier al waar ons gaan ry. Ek het ‘n piekniek mandjie gepak en die lang pad is ons sin. Waar die wiele ons ook al vat. Bosveld toe om tussen die groot vyf te kuier. Om ‘n warm fles koffie/tee of “ hot chocolate”  te drink. Ons te verkyk aan hoe statig hulle is.

Ons laat die Bosveld agter en ry al kuier met die lang pad na die Noord-Kaap.

Van bosse en gras groen bome tot hier waar daar net kaal vlaktes lê. Rooi sand wat kilometers ver strek. Jy ruik die droogte. Die kaalheid van die veld laat jou dink aan ‘n riller storie. Nie ‘n plek waar jy wil gevang word in die donkerte nie. Eensaamheid en koudheid loop daarmee saam.

Al verder op sekere tye van die jaar lyk dit soos lente. Een blom op ‘n ander blom. Weereens besef jy hoe magtig is God. Orals waar ons nou al gery het is Sy Hand daar. Van die gras groen Bosveld, verby die naakte aarde tot hier waar alles in die mooiste kleure is sonder enige mense hulp.

Al met die kus langs beleef jy die ou wrakke in die see langs die strande. As jy langs so ‘n wrak sit kan jy die gille en benoudheid hoor van die matrose hoe angsbevange hul jare gelede was. Want die dood was op hulle.

Ons mooiste baken, Tafelberg lê en wag vir jou met sy mistigheid om sy kop. As hy die dag pen en papier vat en sy storie skryf sal daar baie soorte wees. Hartseer, romanse, oorlog, verdeeldheid, slawerny, siektes en so kan die lys aangaan.

Al langs die kus op, is ons boomryke aarde so mooi. Knysna se olifante, die mooiste tuin roete.

Skulpies in Jeffreysbaai. Dan kom ons by Port Elizabeth. Ons land se stad wat saam met ander sukkel met water. Baie plekke het reën al geval. Baie plekke het in maande of jare nie ‘n druppel gesien nie.

Net soos ek ons aarde en sy plekke beskryf is dit in ons mense lewens ook. Ons leef in styl en oorvloed. Ons het die kragtigste voertuie. Ons “gym” dat ons spiere bult. Ander lewe fisies van broodkrummels. Elke aand gaan slaap hul met dalk iets in hul maag. Daar kan baie redes voor wees. Baie kan as gevolg van siekte nie self eet nie. Buis voeding is al wat oorbly. Dan kry jy die wat vry leef van die wêreld. Hulle is op hul branderplanke en ry elke golf soos hy hom kry. 

Teen die einde van ons lang pad het ons dalk ‘n bietjie geleer van die lewe en ons self. Dat alles nie net maanskyn en rose orals is nie. Party plekke het deursettingsvermoë gevat om daardie deel te stap. Ander het die mooiste bekoring ingehou. Ander plekke het ‘n mens aan die dink gesit. Ander plekke het jou siel vasgehou.

Dankie dat jy saam met my die lang pad gery het.  Watter pad jy ry, maak die beste van hom.

Die Here gee uitkoms, as jy grond pad ry.  Hy gee seëninge wanneer jy dit nie verwag nie.  Hy laat drome waarheid word.  Hy bring genesing aan siekte en brose harte. Hy maak jou toe met Sy Hande vir hitte en beskerming. Persoonlik dink ek dit is een van die lekkerste paaie  om saam met Hom te stap elke dag van jou lewe.

STEUNPILAAR

‘n Steunpilaar, ‘n woord met baie betekenisse. Daar is baie woorde wat ons min gebruik in die lewe of wat oor ons lippe kon. Sit vir ‘n oomblik stil en dink, en daar sal baie by jou opkom. Ons lewe in ‘n lewe wat ons geleer het om in afkortings te praat en nie net te skryf nie. Dit is nie van ons besige lewe nie, nee dit is omdat ons in ‘n groef verval het want almal doen dit, as ek dit nie ook doen nie, dan beteken dit ek is agter in die lewe.

‘n Steunpilaar, is ‘n woord wat baie betekenisse het. Die gebou kan nie reg op staan as daar nie ‘n steunpilaar gebou is wat dit gaan ondersteun nie. Jan of Hermien was vir my ‘n steunpilaar toe my moeder baie siek geword het en hulle kon help om haar te versorg in my afwesigheid. Met God as jou steunpilaar.

Dan kom daardie dag wat iemand uit die bloute jou hulp nodig het, juis die dag wat jy voel jy is in die donkerste gat en jy wag vir die klonte om van bo op jou kop te val om jou te begrawe. Die Here se plan was dalk daardie spesifieke dag om jou te leer dat daar ander is wat jou moet gebruik vir ‘n steunpilaar. Jy moet die leer vat en uit jou gat klim om iemand by te staan, jy moet vergeet van jou probleme. Jou fokus word verskuif en onmiddellik swaai jou gedagtes na ‘n ander kant. ‘n Positiewe kant.

Vir ‘n uur of langer is daar iemand wat belangriker as jy is. Iemand wat dalk sy lewe sou verloor as jy nie gehelp het nie. Iemand het dalk net jou gebed nodig gehad want dit het gevoel of sy gebede net tot teen die dak gaan en nie hoër nie. Dit hoef nie net ‘n mens te gewees het wat jou hulp benodig nie, dit kan ‘n dier ook wees. Jou eie bloed familie het jou dalk meer nodig as wat jy besef. Partykeer besef ‘n mens nie self watter steunpilaar jy vir mense om jou is nie. Want jy is donker in die binne kant van jou.

Na hierdie daad dink ek kan daar beslis nie ‘n moontlikheid wees dat jy nog steeds in jou selfde gat as vanoggend is nie. Om te besef dat ander se situasies dalk groter as myne is. Dat hulle omstandighede so erg is dat ek my kop in ‘n gat kan druk van skaamte. Klop jou hart nie vinniger nie. Voel jy goed binne in jou dat jy op die regte plek was. Is dit nie vir jou ‘n goeie bewys dat jou lewe hier op aarde baie belangrik is om in ‘n gat te wees nie.

Dink weer oor die woord steunpilaar. Vir hoeveel mense is jy ‘n oor, ‘n druk, ‘n afpak, ‘n vriend, stilte wat party nodig het. Hoeveel mense is daar vir jou, alles in die lewe werk beide kante toe. Dit is ‘n gee en neem.

“If you want to lift yourself up. LIft up someone else.”

Booker T Washington

Mag jou diep gat waarin jy jouself bevind, vinnig ‘n leer kry want daar is regtig ander wat jou nodig het in die lewe.

‘n NUWE DAG

Sonsopkoms,  dit is ‘n splinternuwe dag wat besig is om te breek oor die horison. ‘n Hele volle 24 ure wat joune is om te maak met dit net wat jy wil. Elke sonsopkoms lyk anders as gister sin. Dit beteken dus ook dat elke dag anders gaan wees as gister.

Het jy dalk gisteraand voor jy gaan slaap jou klere al vir more uitgehaal. Dalk het jy gedink dit gaan ‘n beeldskone mooie dag wees en dan wanneer jy wakker word, is dit ‘n vaal mistroostige dag wat buite op jou wag en jou klerekas moet weer oop gemaak word.

Vandag by ons dink ek is hier meer as opgewondenheid in die lug. ‘n Uitdagende dag vir party.‘n Droom vir ander en vir my is dit ‘n dag wat ek weereens besef hoe “great” dit is dat ons van mekaar verskil. 

Ek het soveel respek vir elkeen wat vandag hier deur die hek twee keer ry.  Hulle gaan skryf hulle in vir die RECCE RACE 2021,  mans en vrouens, as hulle terug kom sien jy hoe die spanning en opgewondenheid deur hulle are bruis. Hulle lyk so anders. Amper soos ‘n bruidegom op sy troudag as die bruid laat is, en sy gedagtes begin te loop. 

Hier is baie groepe inskrywings, van Mountain Bikers wat 420km, oor al hierdie mooi berge en dale van Mpumalanga, binne 56 uur moet voltooi. “Runners” wat van 160km tot 100km hardloop ook oor al hierdie mooi dele van ons. Almal eindig by Dullstroom.

Wat my die meeste beïndruk is dat dit almal se eerste keer is. Almal weet daar wag ‘n groot-groot uitdaging vir hulle.  Van hulle is stok siel alleen, sonder enige ondersteuning. Hulle is so vol adrenalien. 

So is dit met ons ook, almal staan op met hierdie gedagtes in hulle kop van hierdie dag gaan ek dit en dit vermag. My dagboek is vol geskryf met afsprake. Jy kan jou dag al gister beplan het, of twee weke terug. As God se plan anders is as joune, gaan jou dagboek weer oor beplan moet word.

Niemand is in Sy Skoene nie, net Hy en Hy alleen weet hoe jou dag gaan uitdraai. Baie gaan voel hulle het meer as hul doelwitte bereik, ander gaan in sak en as terug gaan huis toe en hulle dag op ander uit haal of oorgee aan die onheil.

Vir baie is dit dalk hulle laaste sonsopkoms wat hulle het, vir ander is dit hul daaglikse stukkie brood waarmee hul die dag begin. Om na die skepping te kyk wat jare gelede geskep is om dag en nag te skei. Hulle voedsel vir die gees. Vir ander beteken dit hulle nagrus het so pas begin veral na ‘n harde nagskof.

Wanneer jy my stuk lees sit die son al ver bo kant jou kop. Stel jou wekker more oggend. Maak vir jou koffie. Gaan soek ‘n plekkie buite waar jy die sonsopkoms kan beleef. Kyk na hoe die lug begin kleur kry. Die natuur om jou begin ontwaak. Wanneer laas het jy met rustigheid die dag ingegaan.

Mag more oggend met die sonsopkoms ons weer laat besef dat ons het so baie om voor dankie te sê.

Dat ons oë alles kan waarneem.  Dat ons ore die natuur kan hoor, en dat ons met ons mond alles kan oorvertel. Dit is naweek.  Wat ook al in hierdie week gebeur het, dit is verby, geniet hierdie laaste ure van die dag. 

Onthou jou wekker, jou koffie en die sonsopkoms more oggend. Kry kos vir jou siel.

Die Recce Race se “crew” het weer terug gekom. So al die manne en vroue is op hulle fietse om hierdie groot doelwit van hulle in 56ure te maak. 

Jy het 24ure, gryp dit aan, jy het twee sonsopkomste om jou binnekant te verryk. 

Geniet elke straal wat op die horison verskyn en maak daardie straal deel van jou dag dat jy ander ook kan warm maak van binne.

Liefde

Ek

Web-huisie

Wonderlike sonskyn dae na die reën van Bo.  Orals waar jy stap lyk dit of alles lewe gekry het.

Gisteraand het ons ‘n krappie in die pad gekry ver van die rivier.  Kan jy nog onthou wat die oumense vertel het daaroor.  Water is op pad. Riviere vol.

Die naweek het ek ‘n spinnekop gekry wat besig was om sy web-huisie te bou.  Dit was ‘n groot een. Hy het seker gemaak dat sy magie nie sal honger ly nie. As ‘n mens daar sit en kyk, kan ek my verwonder aan hoe hy dit spin. Baie langer ure se werk. Die goggatjies wat vas gevlieg het sit en spartel in sy web. Hy gaan net dood gewoon aan met bou.

So is dit in ons lewe ook. Sonder dat ons eers weet of besef bou ons ook ons web-huisie. Onwetend dat die ons gom waarmee ons dit doen aan ons maat of kinders of familie vasklou.

Wat ek eintlik sê is jou eie huisie is net soos die web-huisie. Die spinnekop sit gom aan dat sy ”kos” moet vas sit en op die ou einde moet opgee om gered te word dat hulle dood gaan.

Hoe bou jy jou huisie,  met liefde.  Met omgee. Gee jy die boodskap aan dat ‘n huisie gevul moet wees van liefde en vertroue en veiligheid. Dat almal welkom is wie ‘n plekkie soek.  Vir elkeen wat gevul moet word met dankbaarheid of geluk of pyn. Daar is vir elkeen ‘n plek.

‘n Ander huisie is soos Hansie en Grietjie sin. So pragtig van buite. Jy kan jou oë nie daarvan af hou nie. Dit trek jou soos ‘n stokkielekker. Jy lek jou lippe af. Maar binne daardie huisie wag ‘n nagmerrie.

Weereens is dit jou keuse om jou huisie te bou dat almal moet weet hulle is welkom 24ure van die dag. Dat hulle nie moet wag op ‘n uitnodiging nie. Dat hulle kan veilig voel in hulle bedjie elke aand. Dat hulle weet hier waar ek nou is tussen die vier mure is my “Safe Haven”. Hier is die mense wat omgee en vir my lief is. Met wie ek alles kan deel.

Dus vat die spinnekop se web, span dit styf om jou. Dat jy die warmte kan voel, maar weet dat daar waar jy styf binne die web sit is jy veilig want jy is ‘n web van liefde, omgee, vrede en geluk. Geen nagmerrie kan jou daar vind nie.

Bou huisies van liefde, nie huisies van verwerping, verskrikking of geweld nie.

‘n SONSTRAAL

Jare gelede toe ek in die Rehab-hospital was na my ongeluk, het ek baie mense ontmoet. Elkeen was daar om verskillende redes. Party as gevolg van hulle self, ander as gevolg van mense saam met wie hulle was.

Elkeen se storie was anders. ‘n Motorongeluk, beroerte, virus wat jou lyf aangeval het, selfmoord, rugby besering of verdrinking.

Almal het vrese gehad. Wat gaan van my word? My normale lewe is daarmee heen. Alles sal moet verander. My huis, my leefstyl, my sport, my vervoer. Die lys kan aan gaan en aan gaan. Jou mense wat eens lief was vir jou, was besig om te onttrek. Jy het baie besluite gehad om te maak. Watter besluit sou die regte een wees?

Vandag is die hele wêreld vasgevang in vrese. Almal wag in afwagting op nuus elke dag. Nuus wat almal raak. Hierdie Covid-19 virus bring die mooi uit van sekere mense. Op “sy” manier laat “hy” mense mekaar weer waardeer en weer tyd maak vir mekaar.

Jy waardeer wat jy het naamlik gesondheid. Vir die eerste keer in jare besef jy dalk hoeveel seëninge jy het.

Seëninge soos familie, gesondheid, dak oor jou kop, ‘n bed om in te slaap en kos om te eet, om mekaar te geniet. Om op die positiewe te konsentreer. Om die lewe te vat en elke oomblik te geniet saam met al jou geliefdes. Om ten volle te lewe.

Die “lock-down” is ‘n straf vir party en ‘n “blessing” vir ander.

God ken jou binneste in en uit. Hy weet wat jy kort om weer ‘n heel mens te word.

Vir die wat dit soos ‘n straf voel, is julle dalk nog in daardie zone, waar julle besef dat julle nie net vir julle self leef nie, dat ons ‘n Sonstraal vir ander moet wees. Vir die wat dit ‘n “blessing” is, julle besef dat Jesus roep julle vir ‘n Sonstraal.

Om die bitter van die lewe te verdof met ‘n Sonstraal.

Luister na die lied van Min Shaw – Jesus roep my vir ‘n Sontraal.

Dankie vir almal wat in hierdie vreesbevange tyd ‘n Sontraal is vir sy/haar medemens – dit kan familie/onbekendes wees.

Gryp hierdie “lock-down” tyd aan deur jou Sontrale uit te straal. Leef vir elke sekonde van die dag. Deel jou liefde uit. Vat hande en bid seëninge oor almal.